Klein Jowanneke gaat dood

Ik zit in het midden van rij vijf parterre naast de vader van Klein Jowanneke.
Als ik hem het podium zie opkomen moet ik onwillekeurig aan zijn naamgenoot denken: Philippe Petit. De Franse koorddanser die in 1974 tussen de Twin Towers rende en danste. Heel Manhattan staarde toen vol ongeloof naar die artistieke terrorist honderdtien verdiepingen boven de grond.
Vanavond kijkt bijna gans A vol [ont]spanning naar Johan Petit.

Literair café van 't Werkhuys

 

Ze doen in ‘t Werkhuys van Borgerhout wat podiumcafé RoodWit in Berchem óók doet:
in een ontspannen sfeer met grote goesting cultuur serveren.

Woensdagavond mocht ik in hun literair café over boeken komen vertellen. Een aangename opdracht. Het enige lastige was dat ik er máár 3 mocht kiezen. In mijn ogen heb ik weliswaar veel te weinig tijd om te lezen. Maar ik doe het wel elke dag. Altijd voor ik ga slapen. Minstens een kwartier of een half uur. Hoe laat het ook is.

Meestal lees ik verschillende boeken tegelijk. Er liggen er altijd wel een paar klaar die om mijn aandacht vechten. Op dit ogenblik wint ‘hoe ik nimmer de ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)’van Ivo Victoria.

Maar de 3 boeken die ik naar Borgerhout heb meegenomen zijn: ...