Burgemeester van Antwerpen.be

Heb tijdens mijn verplichte ‘platte rust’ ook ‘De laatste liefde van mijn moeder’ van Dimitri Verhulst gelezen. Met bijzonder veel plezier trouwens. Ook al is het onderwerp van dit boek eigenlijk loodzwaar. Het gaat over Jimmy, een jongen van twaalf, die niet meer welkom is in het leven van zijn moeder en resoluut door haar op straat wordt gezet. Dit boek vertelt het verhaal van de gespannen driehoeksverhouding tussen Martine Withof, haar zoon uit een vorig huwelijk en haar nieuwe liefde Wannes Impens. Met als decor en kader: een groepsreis met een touringcar naar het Zwarte Woud. Dimitri Verhulst wordt wel eens ‘de nieuwe Boon’ genoemd. Wellicht omdat hun thema’s zeer verwant zijn en ze allebei van binnenuit de donkere dronkemanskant van de samenleving kennen en beschrijven. Of omdat ze geen van beiden auteurs zijn die boven hun personages gaan staan. Maar Dimitri Verhulst schrijft als Dimitri Verhulst. Tragikomische zinnen bedenkt hij als geen ander: ‘Aan drie wanden hingen reproducties van abstracte schilderijen waaruit niet viel af te leiden of de maker een mens dan wel een ontploft blik ravioli was geweest.’ ‘De laatste liefde van mijn moeder’ is een (autobiografisch) horrorverhaal dat niet gemakkelijk te vertellen is. Maar Dimitri Verhulst doet het op een geloofwaardige manier. Met respect voor álle karakters. En met een gevoel voor humor dat vaak hilarisch is en tegelijk schrijnt als een schaafwond. Ik ben behoorlijk wat ouder dan de schrijver. Ik herinner me dus ook nog levendig de tijd dat de term ‘nieuw samengesteld gezin’ niet bestond. Ik weet nog goed dat dertig jaar geleden een reisje naar Duitsland inderdaad als een exotische trip werd gezien. Dat dekbedden toen nog uiterst bizar en zeer buitenlands waren. En dat er effectief telefooncellen bestonden die bij het naar huis bellen grote hoeveelheden Marken inslikten. Maar ik vraag me af hoe jongeren van nu -met hun smartphones en een koffer vol wereldwijsheid- dit boek lezen. Misschien besluiten ze wel om nooit naar het Zwarte Woud te gaan. Omdat het hier bij ons in ’t stad veel beter is. :-)

foto: www.streetartutopia.com