Burgemeester van Antwerpen.be

Het ís hondenweer. Maar daar trekken de kinderen zich niks van aan. Ze zingen luidkeels: ‘Belpaire is onze school, met een vlieger als symbool’. Ze roepen mij op het podium. Dat doen ze op dezelfde manier zoals ze figuren te voorschijn halen in de poppenkast: door keihard BUR-GE-MEES-TER te brullen. Eén jongetje wijkt wat af en scandeert ‘Pa-trick, Pa-trick’.
Dat roept natuurlijk iets makkelijker …

Ik verontschuldig me omdat ik geen hoge hoed en sjerp draag. Als ik hen vraag of ze weten wat in de schuif van mijn bureau op het Schoon Verdiep ligt, zeggen ze overtuigd: ‘ja natuurlijk, een vliegtuig!’. Volwassenen geloven me zelden als ik zeg dat ik dat daar écht heb. Kinderen vinden het logisch dat ik dat van de burgemeester van Samson heb geleerd.

En dan mag ik deze nieuwe lagere school op de Haantjeslei openen zoals dat van officiële openingen in de boeken staat: met een schaar die op een kussentje ligt het lint doorknippen. Ze heet Belpaire. Naar juffrouw Maria Elizabeth Belpaire die in 1902 een school stichtte waarin meisjes dezelfde kansen moesten hebben als jongens.

Prima naam voor ’n school in ‘n stad die vindt dat álle kinderen gelijke kansen moeten krijgen. En waar het onderwijs -speels als een vlieger- hoge toppen wil scheren !