13/12
Weten waaraan en waaraf
‘Ik zou wel eens willen weten waar ik naartoe moet om te weten waar ik naartoe moet.’ Zo formuleerde één van de deelnemers het dinsdagmiddag 13 december, op het Mechelseplein. Mensen die in armoede leven, voerden er actie voor ‘duidelijke taal’. Met getuigenissen vertellen ze me hoe ze verloren lopen in de administratie. Ze doen een symbolische stoelendans om te laten zien hoe ze van het kastje naar de muur gestuurd worden en laten me zelf lezen hoe moeilijk en onbegrijpelijk de meeste brieven zijn. Kafka in deze tijd. In onze eigen stad. Wat ze vragen is terecht : verstaanbare papieren, eenvoudige procedures en een toegankelijke dienstverlening. Dat zijn dingen die ik voor élke Antwerpenaar wil. Iedereen heeft immers recht om te weten waar hij aan toe is en op een klantvriendelijke behandeling. Maar ik versta dat dit voor hen nóg belangrijker is dan voor anderen. Als je ‘overleven’ afhangt van documenten mogen die zeker niet onbegrijpelijk zijn. Daar hebben ze volledig gelijk in. We doen in ‘t stad wel al ons best om zo weinig mogelijk drempels in de dienstverlening te hebben. Maar ons best is niet genoeg. Dat heb ik duidelijk gezien en neem ik mee. Wordt dus vervolgd…