Burgemeester van Antwerpen.be

Ben dit weekend twee keer in Park Spoor Noord geweest. Zaterdag om er de buurtsporthal te openen. Zondag voor het urban stuntwerk van streetkicks. Over die nieuwe buurstporthal kan ik kort zijn: dat is de schoonste van ‘t stad. Punt. Op de rode loper daar heb ik kennis gemaakt met een buurtjongetje in Barca-outfit, Mohammed. De speeches vond hij maar niks. Zijn speelgoedautootje was stukken interessanter. Hij wil naar de sporthal komen voor het echte werk. Al twijfelt hij nog een beetje of hij later een tweede Messi zal worden of toch maar liever Formule 1 piloot…

Daarna was ik uitgenodigd op de buurtreceptie van ’30 jaar dreihoek’. Dat was Antwerpen op zijn gezelligst. Ik wist niet dat in die drie straten aan de achterkant van de zoo zoveel mensen wonen die ik ken. En ik heb er voor het eerst Frieda gezien, de giraf met orang-oetanborsten, nu al de lieveling van de kinderen en een onbetwiste spilfiguur in het ‘reuzenjaar’ van Borgerhout. Op streetkicks was ik vooral onder de indruk van de graffiti. Waw! Daarna ook nog even binnengesprongen op Sketch Muhka, waar 30 kunstenaars live aan het tekenen waren en je hun instant werk kon kopen voor bijna geen geld. Toen ik Bert Lezy zijn ‘legolifant’ zag maken, dacht ik: dat is nu precies wat Antwerpen dit weekend weer voor mij geweest is: een grote doos lego. Ik raak er niet mee uitgespeeld.

Zondagavond zag zowat heel Vlaanderen de tweede aflevering van Het Goddelijke Monster. De tv-versie naar de uitstekende trilogie van Tom Lanoye.

Met zowat iedereen voor de buis, was er geen beter moment voor Studio Brussel om aan te kondigen dat Music For Life dit jaar zal neerstrijken in alle drie de steden waar de actie ooit werd georganiseerd. Dat betekent een glazen (ver)huis in Leuven, Gent en Antwerpen. Het zal jammer genoeg de laatste keer zijn dat Studio Brussel het evenement organiseert en dus willen ze er de ultieme Music for Life van maken. We zullen ze in Antwerpen met open armen ontvangen. Net als vorig jaar schenk ik de opbrengst van het bal Me'eel Aantwaarpe aan Music for Life. Vorig jaar bracht dat 6000 euro op.

Het is nog zomer en het lijkt buiten soms al herfst, maar ik kijk nu al uit naar feest in’t stad in de winter.

http://www.stubru.be/media/deallerlaatstemusicforlife

Zaterdag kon ik er niet zijn. Zondag wel. En toen was het ‘full house’ op het Sint-Jansplein. Even leek het zelfs alsof de reuzen terug waren in 't stad. Zoveel mensen haastten zich door de straten naar of van ‘the place to be’: het jaarlijks concert van de filharmonie… Ik hoorde een toeschouwer zeggen : “Dat begint hier meer en meer op een echt festival te trekken. In ‘t begin kwamen hier alleen de abonnees en de habitués. Mensen die in de Singel altijd naar de filharmonie en klassieke muziek gaan luisteren. Dat is niet meer het geval. Tegenwoordig komt iedereen.” De man heeft gelijk. Hij had het niet juister kunnen zeggen. Zondagavond hebben duizenden mensen bewezen dat het werkt. Dat het de moeite loont om als gerenommeerd instituut op straat te komen en de pleinen plat te spelen. Je krijgt er vierduizend man publiek voor in ruil. Bovendien op een plek die Kurt Van Eeghem consequent ‘de grootste en schoonste concertzaal te wereld’ blijft noemen. Misschien wat overmoedig en een beetje overdreven. En toch ook weer niet. Vierduizend mensen, dat moet je verdienen. (Weliswaar niet elke dag. Maar op z’n minst één keer per jaar). Goeie wijn en een concert van de filharmonie op het Sint-Jansplein: méér moet dat voor mij niet zijn.