15/11
Caran d’Ache en tante Coralie
Ben door HETPALEIS uitgenodigd voor ‘kinderkunstendag’. Ze hebben acht sprekers van verschillend pluimage gevraagd om aan de hand van persoonlijke herinneringen het belang van kinderkunsten te komen onderstrepen. In mijn verhaal kan ik niet anders dan Douwe Draaisma gelijk geven. Wat hij schrijft in zijn boek ‘Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt’ is waar. Wij hebben inderdaad blijkbaar vooral een goed geheugen voor vernederingen en krenkingen. Die staan met onuitwisbare inkt tot het kleinste detail in onze herinnering gegrift. Zo weet ik nog goed dat tijdens de Grote Muziekstoet in de kleuterklas alle andere kinderen geweldige trommels en trompetten kregen. Terwijl ik het moest doen met stomme belletjes. En dat ik vriendelijk werd verzocht om vooral NIET mee te zingen wegens té vals. Met mij en muziek maken is het nooit meer goed gekomen…
Ik hóór ook nog de stem van mijn tante Coralie. Van nonkel Jef hadden mijn drie broers en ik een grote doos kleurpotloden van Caran d’Ache gekregen. Die stond goed opgeborgen in de kast. We mochten ze alléén gebruiken als we echt een ‘schone’ tekening wilden maken. Ik had hard gezwoegd op een winterlandschap. Had met het turquoise potlood zelfs nauwkeurig schaduwen op de sneeuw gelegd. Maar wat tante Coralie tegen mijn ouders zei was: ‘amai, Patrick kan precies al goed binnen de lijntjes kleuren’. Ik weet nog dat ik kwaad was. En dikke vette krabbels over mijn tekening wou zetten. Tot op vandaag spijt het me dat ik dat toen niet heb gedaan. En tot op vandaag weet ik hoe belangrijk het kan zijn om soms ook buiten de lijntjes te kleuren. Ik hoop dat ik dat nooit afleer.
De laatste weken is het bon ton dat kranten op hun economiepagina’s met grote koppen schrijven dat Griekenland zijn schulden aan Europa niet zal kunnen inlossen. Maar dan herinner ik me de geweldige lessen die onze leraar Chris van de Velde ons op het Norbertuscollege over de Ilias gaf. Lessen die ik ben blijven onthouden. Een passie voor literatuur die ik niet meer ben kwijtgeraakt. En dan weet ik dat het eigenlijk Europa is dat zijn schulden aan Griekenland nooit krijgt afbetaald.