Burgemeester van Antwerpen.be

Zondagavond zag zowat heel Vlaanderen de tweede aflevering van Het Goddelijke Monster. De tv-versie naar de uitstekende trilogie van Tom Lanoye.

Met zowat iedereen voor de buis, was er geen beter moment voor Studio Brussel om aan te kondigen dat Music For Life dit jaar zal neerstrijken in alle drie de steden waar de actie ooit werd georganiseerd. Dat betekent een glazen (ver)huis in Leuven, Gent en Antwerpen. Het zal jammer genoeg de laatste keer zijn dat Studio Brussel het evenement organiseert en dus willen ze er de ultieme Music for Life van maken. We zullen ze in Antwerpen met open armen ontvangen. Net als vorig jaar schenk ik de opbrengst van het bal Me'eel Aantwaarpe aan Music for Life. Vorig jaar bracht dat 6000 euro op.

Het is nog zomer en het lijkt buiten soms al herfst, maar ik kijk nu al uit naar feest in’t stad in de winter.

http://www.stubru.be/media/deallerlaatstemusicforlife

Zaterdag kon ik er niet zijn. Zondag wel. En toen was het ‘full house’ op het Sint-Jansplein. Even leek het zelfs alsof de reuzen terug waren in 't stad. Zoveel mensen haastten zich door de straten naar of van ‘the place to be’: het jaarlijks concert van de filharmonie… Ik hoorde een toeschouwer zeggen : “Dat begint hier meer en meer op een echt festival te trekken. In ‘t begin kwamen hier alleen de abonnees en de habitués. Mensen die in de Singel altijd naar de filharmonie en klassieke muziek gaan luisteren. Dat is niet meer het geval. Tegenwoordig komt iedereen.” De man heeft gelijk. Hij had het niet juister kunnen zeggen. Zondagavond hebben duizenden mensen bewezen dat het werkt. Dat het de moeite loont om als gerenommeerd instituut op straat te komen en de pleinen plat te spelen. Je krijgt er vierduizend man publiek voor in ruil. Bovendien op een plek die Kurt Van Eeghem consequent ‘de grootste en schoonste concertzaal te wereld’ blijft noemen. Misschien wat overmoedig en een beetje overdreven. En toch ook weer niet. Vierduizend mensen, dat moet je verdienen. (Weliswaar niet elke dag. Maar op z’n minst één keer per jaar). Goeie wijn en een concert van de filharmonie op het Sint-Jansplein: méér moet dat voor mij niet zijn.

Het is Benjamin Verdonck die ermee is begonnen. Lang voor wij het in onze beleidsplannen handjes en voetjes probeerden te geven, deed hij het al. Tien jaar geleden ging hij in een boomhut op het Sint-Jansplein wonen om daar ‘spektakel’ te maken. Hij was de eerste die met opzet deze plek koos. Al werd er toen nog eerder meewarig en hoofdschuddend over gesproken in termen van: ‘zot zijn doet blijkbaar geen zeer’. In 2001 deed inderdaad niets vermoeden dat hij een trendsetter zou zijn. Intussen is het jaarlijks concert van de Filharmonie op het Sint-Jansplein een traditie geworden en iedere keer opnieuw een succes. Dit jaar doen trouwens óók de Opera en het Ballet van Vlaanderen opnieuw mee. Dat doet me veel plezier: drie klassiekers met klasse, drie instituten van topkwaliteit die hun ramen en deuren opengooien, onze openbare ruimte betoveren en ‘t stad gebruiken als speeltuin. Ik hoop dat ik er zondag geraak. Jazzmuzikant Jef Neve aan de piano zou ik niet graag missen.

www.klassiekindestad.be
www.bejamin-verdonck.be
www.jefneve.be

Een andere ‘klassieker’ dit weekend zijn onze bevrijdingsfeesten. Taptoe en bevrijdingsbal zijn in Antwerpen niet meer weg te denken. Maar dit jaar is er ook van alles anders te doen op onze pleinen die voor de gelegenheid ook nostalgische jaren 40- retronamen krijgen. Voor wie wil weten wat er te zien is op de Place Pellicule, te horen op de Place Partiture, te koop op de Place Commerce of wat je kan beleven op het veelbelovende ‘Plein d’Amour’: www.bevrijdingsfeesten.be