12/09
Een grote doos lego
Ben dit weekend twee keer in Park Spoor Noord geweest. Zaterdag om er de buurtsporthal te openen. Zondag voor het urban stuntwerk van streetkicks. Over die nieuwe buurstporthal kan ik kort zijn: dat is de schoonste van ‘t stad. Punt. Op de rode loper daar heb ik kennis gemaakt met een buurtjongetje in Barca-outfit, Mohammed. De speeches vond hij maar niks. Zijn speelgoedautootje was stukken interessanter. Hij wil naar de sporthal komen voor het echte werk. Al twijfelt hij nog een beetje of hij later een tweede Messi zal worden of toch maar liever Formule 1 piloot…
Daarna was ik uitgenodigd op de buurtreceptie van ’30 jaar dreihoek’. Dat was Antwerpen op zijn gezelligst. Ik wist niet dat in die drie straten aan de achterkant van de zoo zoveel mensen wonen die ik ken. En ik heb er voor het eerst Frieda gezien, de giraf met orang-oetanborsten, nu al de lieveling van de kinderen en een onbetwiste spilfiguur in het ‘reuzenjaar’ van Borgerhout. Op streetkicks was ik vooral onder de indruk van de graffiti. Waw! Daarna ook nog even binnengesprongen op Sketch Muhka, waar 30 kunstenaars live aan het tekenen waren en je hun instant werk kon kopen voor bijna geen geld. Toen ik Bert Lezy zijn ‘legolifant’ zag maken, dacht ik: dat is nu precies wat Antwerpen dit weekend weer voor mij geweest is: een grote doos lego. Ik raak er niet mee uitgespeeld.