Burgemeester van Antwerpen.be

Het grootste stuk van mijn lagere schooltijd hadden wij op zaterdagmorgen nog gewoon les. Voor de meeste kinderen van nu is dat ondenkbaar. Maar niet voor de twaalf die ik vandaag op ’t stadhuis ontvang. Zij volgen de ‘weekendschool’. Een intiatief dat hen op een creatieve manier in contact brengt met professionals uit verschillende vakgebieden. Zo leren ze beroepen kennen die ze in hun eigen leefwereld niet dikwijls tegenkomen. Vandaag zijn ze op ’t stadhuis om te oefenen in democratie. Op ‘n vorige zondag hebben ze in vier groepjes met begeleiders van ‘Antwerpen aan ’t woord’ hun ideale speelplaats ontworpen en daar een maquette van gemaakt. Dat ontwerp komen ze nu in de raadszaal van ’t schoon verdiep verdedigen. Sommige dingen komen me zeer bekend voor: net als de grote-mensen- gemeenteraadsleden vinden ze ’t interessant om zichzelf door de microfoon te horen spreken. En ze verliezen volledig hun aandacht als iemand te lang aan het woord is. Maar op sommige terreinen doen ze ’t anders en beter. Als ze een voorstel goed vinden, geven ze applaus. Zelfs al komt het van een ander groepje. Ze blijven allemaal binnen budget. En ze stemmen voor het voorstel dat ze ‘t best vinden. Ook al komt dat niet van hun eigen ‘fractie’. Na wat onderhandelen en intern overleg wordt zélfs het winnende ontwerp nog aangepast en verbeterd met elementen die uit de andere voorstellen komen. Dat ultieme ontwerp kiezen ze uiteindelijk unaniem. Stuk voor stuk dingen die in die andere gemeenteraad niet altijd vanzelfsprekend zijn. En die me op deze vrije dag een bijzonder zondags gevoel geven. Democratie op zijn best!