24/10
Proficiat Pash
Het was een echte indian summer herfstdag. Toch heeft Pash, platform Antwerpse sociale huurder, afgelopen zonnige zaterdag 220 deelnemers bijeen gekregen in een verduisterde zaal in Hoboken. Chapeau!
Ik mocht er komen vertellen over mijn boek ‘voor wat hoort wat’. En daarna werd ik op de rooster gelegd met kritische vragen van mensen die het boek van voor tot achter gelezen hebben. Ik apprecieer het dat ze die moeite deden. Want ‘voor wat hoort wat’ is geen gemakkelijk boek. Dat lees je niet voor je plezier of als ontspanning.
Over veel dingen zijn we het eens: dat we het niet mogen tolereren dat de serieuze inspanningen van velen in een sociale woonblok soms compleet om zeep geholpen worden door enkelen. Dat het goed zou zijn als er terug ‘concierges’ komen. Maar dat dit dan wel mensen moeten zijn die deze rol op zich kunnen nemen en opgewassen zijn tegen deze moeilijke taak. Anders zijn we er niks mee vooruit.
Van andere dingen begrijp ik dan weer goed dat huurders soms hun geduld verliezen. Als je in een verouderde blok woont waar dringend renovaties moeten gebeuren zal het jou worst wezen dat die blok ‘geklasseerd’ is. En dat de papieren molen om er dingen te mogen verbeteren ergerlijk traag maalt. Maar dit is nu eenmaal wel de weg die wij als stad moeten gaan. Daar kunnen we niet omheen.
Dat we met onze sociale huisvesting nog niet aan de nieuwe patatjes zijn is duidelijk. Daar moeten we niet flauw over doen.
Maar het doet me plezier dat er zoveel mensen en vrijwilligers zijn die zich hier hard voor inzetten. Voor sociale huurders is ‘voor wat hoort wat’ blijkbaar geen loos begrip.
We geven als stad veel. Maar we krijgen er ook veel voor terug.
Proficiat, Pash. En dankuwel.
foto: © www.streetartutopia.com