02/12
Cultuurbeleid in waterverf
Ik geef het toe: ik ben een tevreden man: Brecht Evens heeft mijn exemplaar van zijn boek ‘gesigneerd’ met een aquarel. Dat is beter dan handtekening! Ben dus vol verwachting aan zijn nieuwste striproman ‘De liefhebbers’ begonnen. Omdat ik zijn voorganger ‘Ergens waar je niet wil zijn’ terecht alom bekroond en bejubeld vind. Maar ook omdat de inhoud en het onderwerp van ‘De Liefhebbers’ mij intrigeert.
Pieterjan, een kunstenaar uit de grootstad, laat zich overhalen om mee te doen aan de eerste editie van een kunstbiënnale in het fictieve dorpje Beerpoele. Daar wordt hij, rapper dan hem lief is, ingelijfd bij het bizarre team dat dit festival organiseert. In ware ‘Man bijt hond’-stijl laat Evens ons kennismaken met zonderlinge Beerpoelse figuren: psychotici en sukkelaars die constant proberen hun eigen gebrek aan talent te camoufleren.
De tekenstijl van Brecht Evens is indrukwekkend. Vooral de manier waarop hij met zijn bladspiegel omgaat. De ene keer staan tekeningen én tekst in netjes afgebakende vierkanten. De andere keer is er een waar beeldenvuurwerk waar je een kwartier naar moet kijken als je geen detail wilt overslaan. Hij tekent de werkelijkheid niet zoals ze is. Hij regisseert ze. Dat maakt het interessant. Zijn kleurgebruik is uitzonderlijk en ‘buiten de lijntjes’. En alles komt aan bod: de pretentie van kunst(enaars) met de grote K, de tegenstelling tussen stad en provincie, het spanningsveld tussen professionals en ‘liefhebbers’…
In 2006 schreef ik in mijn boek ‘Het beste moet nog komen’ mijn visie neer op het Antwerpen van de komende 10 á 15 jaar. Op bladzijde 81 staat er: ‘kunst en cultuur kunnen niets en zijn niets zonder publiek. …….Kunst die alleen betekenis heeft voor de maker, levert geen bijdrage aan het leven in de stad. Hoe we kunst en cultuur ook definiëren, ze zijn onlosmakelijk verbonden met mensen, en mensen zijn er veel in de stad. Het is geen toeval dat cultuur in de stad pas echt tot leven komt, dat een stad de ideale biotoop is voor een kunstenaar. In een stad is het leven bij uitstek dynamisch en voortdurend in verandering’. Dit is één van de centrale thema’s in ‘De Liefhebbers’. Een visie op cultuurbeleid in prachtige aquarellen. Bovendien geestig en genadeloos scherp. Wreed (&) schoon !